محمد باقر بن عماد الدين شيرازي
122
ضياء العيون ( فارسي )
با ان مده بوده باشد نافع بود نشاسته صمغ عربى انزروت به شير خر پرورده نبات سفيد نرم سائيده در وقت احتياج به چشم بپاشند قراطيعون از براى درد چشمى از رطوبت بوده باشد نافع بود شياف ماميثا دو درم انزروت بنج درم صبر سقوطرى تخم كل زعفران از هركدام نيم درم افيون يك دانك ذرور سازند قراطيعور مادى از براى قروحى كه از خون باشد توتيا ده درم نبات سفيد سه درم صدف سوخته دو درم رود الرمان از براى حفظ صحت چشم و جلاى ان نظير ندارد آب انار ترش آب انار شيرين در وقتى كه هنوز خوب نرسيده باشد بكيرند و صاف كنند و هركدام را جدا در شيشه كنند و سرش را بهبندند و سه ماه در افتاب بكذارد در هر ماه صاف كنند و بعد از سه ماه هر دو را باهم مخلوط سازند و در هر نود مثقال ازين هر دو آب صبر زرد فلفلدار فلفل نوشادر و در بعضى نسخهها توتيا از هريك يك درم خوب سائيده داخل كنند